Pochodząca z Neapolu artystka za pomocą gitary i śpiewu tworzy muzykę pełną subtelności, ekspresji i improwizacyjnej swobody. Jej twórczość wyrasta z tradycji swingu i bebopu, ale brzmi świeżo i współcześnie. Krytycy zgodnie zaliczają Eleonorę Strino do najbardziej fascynujących osobowości młodej światowej sceny jazzowej. Z niezwykłą naturalnością łączy liryzm, wyobraźnię i południowy temperament z imponującą techniką, udowadniając, że jazz może być jednocześnie elegancki, nowoczesny i głęboko poruszający. Jak podkreślają recenzenci, Strino i jej zespół tworzą muzykę równie nowatorską, co zakorzenioną w tradycji.
Występuje w najważniejszych salach koncertowych i na festiwalach jazzowych na całym świecie. Prowadziła kursy mistrzowskie w wielu prestiżowych instytucjach i konserwatoriach w Salvador de Bahia w Brazylii, Lousanne w Szwajcarii, w Nicei, Wiedniu, Tiranie, Barcelonie, Monte Carlo, Algierze. Wykładała na Frank Vignola Jazz Campus u boku Pasquale Grasso, Jimmy'ego Raniolo, Kena Smitha i Franka Vignoli. Była profesorem w ramach duńskiego warsztatu „Engelsholm Jazz Campus” (obok Brada Meldhaua i Petera Bernsteina).
Eleonora Strino dorastała w kreatywnym domu. Jej ojciec i siostra byli wybitnymi malarzami sztuki figuratywnej, ale to muzyka przyciągnęła Eleonorę. Zaczęła grać na gitarze jako nastolatka. Studiowała w Konserwatorium w Neapolu, a następnie w Amsterdamie m.in. u Jessego Van Rullera. Mając dwadzieścia lat grała i nagrywała z Dado Moronim, Emanuele Cisi i Gregiem Cohenem. W wieku trzydziestu czterech lat była już profesorem gitary jazzowej w Cosenzy.
Nagrała dwa albumy jako liderka dla Cam Jazz. Pierwszy to „I Got Strings” (2023), nagrany z legendami jazzu, Joeyem Baronem i Gregiem Cohenem. Drugi autorski album artystki „Matilde” (CAM Jazz 2025), jest jej debiutem kompozytorskim z jej włoskim kwartetem. Ten ostatni album artystki usłyszymy na festiwalu.
